Samanyolu’nun kalbinde ilk gerçek şeker molekülü eritruloz bulundu. Bu keşif, yaşamın yapı taşlarının uzayda oluştuğu teorisini destekliyor.
İspanya Astrobiyoloji Merkezinden kozmokimyacı Izaskun Jiménez-Serra liderliğindeki araştırma ekibi, Samanyolu Galaksisi’nin merkezindeki devasa bir gaz bulutunda ilk gerçek şeker molekülü olan eritrulozu keşfetti. Bu bulgu, yaşamın temel yapı taşlarından olan karmaşık şekerlerin uzayda oluşabileceği ve Dünya’ya dışarıdan taşınmış olabileceği hipotezini güçlendirdi. Daha önce aynı bölgede ahududu kokulu etil format bileşiği tespit edilmişti.
Gökbilimciler, her ne kadar bu kozmik şeker uzaydaki zehirli kimyasallarla karışık halde bulunsa da, evrenin derinliklerindeki kimyasal zenginliği gözler önüne serdiğini belirtti. Dünya üzerindeki tüm canlılık, hücrelerin enerji üretmek ve genetik yapıları olan DNA ile RNA’yı inşa etmek için kullandığı şeker moleküllerine doğrudan bağımlıdır.
Bilim insanları, Dünya’nın ilk oluştuğu ilkel dönemlerde bu hayati şekerlerin nasıl ortaya çıktığını uzun süredir araştırıyordu. Laboratuvar ortamında yapılan deneyler, o dönemki Dünya koşullarının bu şekerleri yaşamı başlatmaya yetecek miktarda üretemediğini gösterdi. Yeni keşif, Güneş Sistemi henüz var olmadan önce, uzay boşluğundaki buzla kaplı toz zerrelerinin üzerinde yaşam için gerekli karmaşık şekerlerin oluştuğunu düşündürüyor.
Araştırma ekibi, bu keşif için İspanya’daki iki güçlü radyo teleskobunu galaksinin merkezindeki gaz bulutuna yöneltti. Uzmanlar, moleküllerin uzayda dönerken yaydığı benzersiz radyo sinyallerini inceleyerek dört karbonlu eritruloz şekerinin varlığını kesin olarak kanıtladı. 14 atomdan oluşan yapısıyla eritruloz, uzayda şimdiye kadar keşfedilen en büyük karmaşık moleküllerden biri oldu.
Nature Astronomy dergisinde yayımlanan bu bulgular, Samanyolu’nun merkezinin tahmin edilenden çok daha karmaşık kimyasal reaksiyonlara ev sahipliği yaptığını ortaya koydu. Bu durum, yaşamın yapı taşlarının evrende yaygın olarak bulunabileceği ihtimalini güçlendirdi. Keşif, evrenin kimyasal çeşitliliğinin ve yaşamın kökenine dair anlayışımızı derinleştiren önemli bir adım olarak değerlendirildi.
